Pierwsza edycja polskiego kursu Intensive I jest odpowiedzią na zapotrzebowanie specjalistów w kształceniu się w rozwojowej psychologii relacyjnej w Polsce. To pierwszy moduł całościowego szkolenia z rozwojowej psychologii relacyjnej, obejmujący zarówno wykłady w formie on-line, jak i praktyczną część warsztatową pozwalającą integrować zdobytą wiedzę z zawodowymi umiejętnościami.
Kurs skierowany jest do specjalistów – rozpoczyna ścieżkę kształcenia jako specjalisty rozwojowej psychologii relacyjnej, ale też do rodziców, którzy chcieliby pogłębić swoją wiedzę w zakresie wychowania własnych dzieci.
Program szkolenia Intensive I jest podstawowym kursem podejścia relacyjno-rozwojowego Gordona Neufelda i umożliwia poznanie trzech perspektyw pozwalających rozumieć funkcjonowanie dziecka: przywiązanie, dojrzewanie i wrażliwość.
Uczestnicy uczą się patrzeć poza zachowanie oraz rozpoznawać procesy rozwojowe, emocjonalne i relacyjne, które mogą za nim stać.
W trakcie kursu zajmujemy się m.in.:
- trzema podstawowymi procesami dojrzewania: wyłanianiem się odrębności, adaptacją i integracją,
- rolą emocji i uczuć w rozwoju,
- mechanizmami obronnymi chroniącymi przed nadmierną podatnością na zranienie,
- znaczeniem przywiązania dla zachowania i rozwoju,
- sześcioma sposobami przywiązywania się,
- potrzebą zależności i dynamiką alpha,
- zjawiskiem przeciwwoli,
- nieśmiałością i polaryzacją przywiązania,
- znaczeniem odpoczynku w relacji,
- rozwojowymi źródłami agresji,
- ograniczeniami podejść opartych wyłącznie na konsekwencjach i modyfikacji zachowania,
- tworzeniem warunków sprzyjających dojrzewaniu.
Dla kogo jest ten kurs?
Co daje kurs Intensive I specjaliście?
Po ukończeniu kursu specjalista otrzymuje przede wszystkim mapę konceptualną pozwalającą pogłębiać rozumienie obserwowanych trudności i formułować hipotezy dotyczące procesów, które mogą leżeć u ich źródeł. Od pytania o to jak zatrzymać i zmienić zachowanie dziecka, przechodzi do przyjrzenia się temu, co może stać za tym zachowaniem. Może wykorzystywać model do formułowania i pogłębiania hipotez dotyczących procesów, które mogą leżeć u źródeł m.in. agresji, impulsywności, oporu, zachowań kontrolujących, trudności z zależnością, nadmiernej potrzeby bliskości, wycofania czy problemów adaptacyjnych. Dzięki temu zachowanie dziecka, chociaż trudne, staje się zrozumiałe – co pozwala w zupełnie nowy sposób spojrzeć na perspektywę szukania rozwiązań.
Intensive I jest również otwarta dla rodziców i wszystkich zainteresowanych rozwojem człowieka
Choć program kształcenia został zaprojektowany przede wszystkim z myślą o profesjonalistach pracujących z dziećmi, młodzieżą i rodzinami, jego część wykładowa jest otwarta dla wszystkich zainteresowanych, w szczególności dla rodziców i opiekunów.
Udział w tej ścieżce nie wymaga wykształcenia kierunkowego ani wcześniejszego przygotowania psychologicznego.
Uczestnicy mogą brać udział w wykładach online, zdobywając wiedzę z zakresu relacyjnej psychologii rozwojowej, pogłębiając swoje rozumienie potrzeb emocjonalnych dzieci, znaczenia więzi oraz procesów leżących u podstaw dojrzewania i rozwoju człowieka.
Ścieżka otwarta obejmuje wyłącznie część wykładową programu, bez udziału w warsztatach przeznaczonych dla profesjonalistów.
To propozycja dla wszystkich, którzy chcą pogłębiać rozumienie dzieci i relacji oraz korzystać ze zdobytej wiedzy w codziennym życiu.ają na dziecko.
Informacje organizacyjne:
Liczba godzin szkolenia:
Liczba godzin wykładowych – 30h on-line – podzielonych na 20 wykładów – po 1,5 godzinie każdy (wykłady będą się odbywały na platformie zoom).
Liczba godzin warsztatowych – 40h off-line (podzielone na 3 dwudniowe zjazdy) – warsztaty będą się odbywały w Przystani Otrębusy, ul. Toeplitza 1a (pod Warszawą)
Cena szkolenia: 5200 zł (możliwość płatności w ratach rozłożonych na 6 miesięcy – styczeń -czerwiec 2027). Przy wpłacie za całość szkolenia do 15 listopada – koszt 4800 zł.
Możliwy jest też częściowy udział w szkoleniu – jedynie w formie wykładów on-line – bez części warsztatowej. Opcja ta jest dostępna dla osób, które pragną pogłębić swoją wiedzę z zakresu rozwojowej psychologii relacyjnej, natomiast nie planują zawodowo pracować tą metodą. W takim przypadku koszt udziału wynosi 2600 zł.
Prowadząca: Joanna Bylinka (części warsztatowe wraz z Anną Środą)
Liczba miejsc ograniczona: grupa warsztatowa 10-14 miejsc + 10 miejsc w formie on-line (na część tylko wykładową – dla niespecjalistów)
Harmonogram zajęć – w roku 2027:
Wykłady: 9.02, 16.02, 23.02, 2.03, 19.03, 16.03
ZJAZD 1 – 20 -21 marzec
Wykłady: 23.03, 30.03, 6.04, 13.03, 20.04, 27.04, 4.05, 11.05
ZJAZD 2 – 15-16 maj
Wykłady: 18.05, 25.05, 1.06, 8.06, 15.06
ZJAZD 3 – 19-20 czerwca
Zgłoszenia: do udziału w szkoleniu niezbędne jest przesłanie formularza zgłoszeniowego, do którego link znajduje się poniżej.
O udziale w szkoleniu decyduje kolejność zgłoszeń oraz pozytywna weryfikacja zgłoszenia przez Instytut Neufelda w Polsce otrzymana drogą mailową (do 2 tygodni po otrzymaniu przez Instytut zgłoszenia).
W razie pytań lub wątpliwości zapraszamy do kontaktu: kontakt@neufeldinstitute.pl lub pod nr tel. 608 515 182
Całościowe szkolenie
z relacyjnej psychologii rozwojowej
Kurs Intensive I rozpoczyna kształcenie specjalistów w ramach relacyjnej psychologii rozwojowej i obok superwizji stanowi niezbędny element w ubieganiu się o Certyfikat Konsultanta oraz Specjalisty Rozwojowej Psychologii Relacyjnej.
Program całościowego szkolenia z relacyjnej psychologii rozwojowej w Polsce został zaplanowany w formie kolejnych semestrów, w których wiedza jest stopniowo pogłębiana i integrowana z praktyką zawodową. Bazuje na wieloletnich doświadczeniach pracy dr Gordona Neufelda oraz programie szkolenia stworzonym w Kanadzie, który jest realizowany już od 20 lat. Neufeld Institute to międzynarodowa organizacja edukacyjna założona w Kanadzie przez dr. Gordona Neufelda, psychologa rozwojowego i twórcę relacyjno-rozwojowego podejścia do rozumienia dzieci i młodzieży. Instytut od 2006 roku kształci rodziców oraz specjalistów pracujących z dziećmi, upowszechniając wiedzę opartą na teorii przywiązania, procesach dojrzewania i rozwoju emocjonalnym.
Polska wersja szkolenia jest prowadzona pod patronatem The Neufeld Institute we współpracy z Gordonem Neufeldem i dopasowana do zapotrzebowania na polskim rynku specjalistów.
Pierwsza część obejmuje 3 semestry: Intensive I, Intensive II, Intensive III.
Każdy z nich stanowi osobny moduł (można zapisać się tylko na jedną część – natomiast, udział w kolejnym semestrze wymaga ukończenia poprzedniego – niezbędna jest znajomość tematyki i pojęć z wcześniejszych modułów). Semestry mogą być realizowane w odstępach czasu. Po każdym z semestrów uczestnik uzyskuje zaświadczenie o jego ukończeniu.
Ukończenie pierwszej części (Intensive I, Intensive II, Intensive III) pozwala na ubieganie się o Certyfikat Konsultanta Relacyjnej Psychologii Rozwojowej uprawniający do samodzielnego prowadzenia konsultacji dla rodziców w metodzie relacyjnej psychologii rozwojowej (tylko dla osób z tytułem magistra psychologii i psychoterapeutów).
Druga część szkolenia – obejmująca kolejne dwa semestry Play and Making Sense of Therapy jest skierowana do specjalistów, którzy pragną korzystać z narzędzi relacyjnej psychologii rozwojowej w swojej praktyce terapeutycznej oraz prowadzić szkolenia i warsztaty w oparciu o metodę oraz materiały Instytutu Neufelda w Polsce. Ukończenie tej ścieżki umożliwia ubieganie się o Certyfikat Specjalisty Rozwojowej Psychologii Relacyjnej.
Podejście relacyjnej psychologii rozwojowej może być szczególnie wartościowa dla profesjonalistów pracujących w sytuacjach rozstania i rozwodu rodziców, konfliktu rodzinnego, ustalania opieki i kontaktów, pieczy zastępczej, adopcji, interwencji kryzysowej czy innych okoliczności, w których decyzje dorosłych mogą wpływać na najważniejsze relacje dziecka.
Jest również przeznaczona dla specjalistów, którzy pracują przede wszystkim z dorosłymi — rodzicami i opiekunami — pomagając im lepiej rozumieć zachowanie dziecka, jego potrzeby relacyjne i emocjonalne oraz procesy rozwojowe, które mogą znajdować się pod obserwowanymi trudnościami.
Wspólnym mianownikiem nie jest więc wykonywany zawód, lecz potrzeba głębszego rozumienia dziecka w kontekście jego rozwoju, emocji i najważniejszych relacji — po to, aby podejmowane interwencje, rekomendacje i decyzje były możliwie dobrze dostosowane do jego rozwojowych potrzeb. Celem programu nie jest wyposażenie specjalisty w kolejny zestaw technik postępowania z dzieckiem. Jego podstawą jest uczenie się rozumienia zachowania od strony procesów, które za nim stoją.
Ważnym elementem ścieżki kształcenia jest możliwość korzystania z superwizji i konsultacji prowadzonych przez osoby odpowiednio przygotowane w ramach Neufeld Institute.
Superwizja tworzy przestrzeń do stopniowego przekładania poznawanych treści na własną praktykę zawodową. Uczestnicy mogą wnosić sytuacje i przypadki ze swojej pracy, przyglądać się im z perspektywy relacyjno-rozwojowej, wspólnie formułować możliwe hipotezy dotyczące procesów przywiązaniowych, emocjonalnych i rozwojowych oraz zastanawiać się nad kierunkami dalszej pracy.
Jej celem nie jest dostarczanie gotowych odpowiedzi ani jednej właściwej interpretacji zachowania. Ma wspierać rozwijanie sposobu myślenia właściwego dla perspektywy relacyjno-rozwojowej, a jednocześnie pomagać zachować ciekawość, krytyczne myślenie i otwartość na alternatywne wyjaśnienia.
Superwizja może towarzyszyć uczestnikom już podczas kolejnych etapów kształcenia, dzięki czemu zdobywana wiedza jest na bieżąco odnoszona do rzeczywistych sytuacji zawodowych. Jest szczególnie rekomendowana osobom, które zaczynają świadomie integrować model Neufelda ze swoim dotychczasowym warsztatem.
Na późniejszym etapie superwizja staje się również istotnym elementem przygotowania do prowadzenia szkoleń. Osoby rozwijające się w kierunku roli prowadzącego mogą dzięki niej omawiać sposób pracy z grupą, rozumienie i przekazywanie kluczowych konstruktów modelu, pojawiające się pytania i dylematy oraz własny proces uczenia się roli edukatora.
Tak rozumiana superwizja nie służy jedynie kontroli poprawności stosowania modelu. Jest przede wszystkim przestrzenią dalszego uczenia się, integrowania wiedzy z doświadczeniem oraz rozwijania coraz większej samodzielności i odpowiedzialności zawodowej.
Superwizja nie jest częścią szkolenia – jest obligatoryjna dla uczestników szkolenia, żeby podejść do ubiegania się o tytuł Certyfikowanego Specjalisty Podejścia Rozwojowo- Relacyjnego oraz wykorzystywać metodę Neufelda w pracy doradczej, terapeutycznej czy szkoleniowej.
Certyfikacja dla specjalistów (w szczególności dla psychologów, psychoterapeutów, czy innych specjalistów po wcześniejszym ustaleniu z superwizorem) jest dwustopniowa. Ukończenie poszczególnych semestrów pozwala uczestnikom stopniowo integrować zdobytą wiedzę z własną praktyką zawodową, w granicach posiadanych kwalifikacji i kompetencji. Możliwość prowadzenia szkoleń opartych na modelu Neufelda jest natomiast kolejnym etapem rozwoju zawodowego i wymaga ukończenia całej ścieżki edukacyjnej.
Certyfikat Konsultanta Relacyjnej Psychologii Rozwojowej można uzyskać po ukończeniu trzech semestrów obejmujących Intensive I, II oraz III oraz spełnieniu poniższych kryteriów:
– posiadaniu zaświadczenia o ukończeniu szkolenia Intensive I, Intensive II oraz Intensive III (100% frekwencji w wykładach on-line oraz minimum 80% w częściach warsztatowych),
– poddawaniu swojej pracy superwizji z wyznaczonym do tego przez Instytut Specjalistą Rozwojowej Psychologii Relacyjnej i pozytywnej opinii superwizora,
– udzieleniu pisemnej odpowiedzi na pytania, dotyczące poszczególnych wykładów,
– opisaniu i przedstawieniu pisemnego studium przypadku w oparciu o wiedzę oraz nazewnictwo rozwojowej psychologii relacyjnej,
– zdaniu egzaminu końcowego.
Po uzyskaniu Certyfikatu Konsultanta Relacyjnej Psychologii Rozwojowej można prowadzić konsultacje czy doradztwo dla rodziców – natomiast wymagany jest do tego tytuł psychologa, pedagoga i pokrewnych zawodów pomocowych. Możliwe jest oczywiście wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w pracy terapeutycznej – w przypadku osób posiadających uprawnienia do prowadzenia terapii/psychoterapii.
Certyfikat Specjalisty Relacyjnej Psychologii Rozwojowej można uzyskać posiadając tytuł Konsultanta Relacyjnej Psychologii Rozwojowej oraz:
– kończąc kolejne semestry szkolenia: Play oraz Making Sense of Thearpy oraz posiadając zaświadczenie o ukończeniu tych kursów,
– poddawaniu swojej pracy superwizji z wyznaczonym do tego przez Instytut Specjalistą Rozwojowej Psychologii Relacyjnej i pozytywnej opinii superwizora,
– współprowadzenie warsztatów/szkoleń z tematyki rozwojowej psychologii relacyjnej oraz poddaniu ich superwizji i otrzymaniu pozytywnej opinii od Specjalisty Rozwojowej Psychologii Relacyjnej, z którym szkolenia były współprowadzone.
Po ukończeniu pełnego programu absolwent może rozpocząć zdobywanie doświadczenia w prowadzeniu szkoleń, początkowo wyłącznie we współpracy ze współprowadzącym związanym z Neufeld Institute — z polskiego oddziału lub innego oddziału Neufeld Institute. Ten etap ma służyć dalszemu rozwijaniu kompetencji, pracy z materiałem oraz uczeniu się przekazywania modelu pod opieką bardziej doświadczonego prowadzącego.
Po uzyskaniu Certyfikatu Specjalisty Relacyjnej Psychologii Rozwojowej można samodzielnie prowadzić warsztaty/szkolenia dla rodziców/nauczycieli/wychowawców z zakresu rozwojowej psychologii relacyjnej, w tym szkolenia organizowane czy przygotowane przez Instytut.
Po spełnieniu wymagań certyfikacyjnych i uzyskaniu odpowiedniej certyfikacji możliwe jest samodzielne prowadzenie szkoleń w zakresie objętym uzyskanymi uprawnieniami, zgodnie ze standardami i zasadami Neufeld Institute.
Dla osób, które dalej chciałyby się rozwijać istnieje możliwość podjęcia ubiegania się o Certyfikat Superwizora Relacyjnej Psychologii Rozwojowej (dostępna jedynie dla Specjalistów Relacyjnej Psychologii Rozwojowej oraz osób wykształconych kierunkowo: psychologów), który pozwala na prowadzenie superwizji indywidualnej oraz grupowej, a także nauczanie metody Relacyjnej Psychologii Rozwojowej. Na chwilę obecną jest to ścieżka zindywidualizowana rozwoju w Instytucie – w zależności od pozostałych kompetencji zawodowych, jakie posiada osoba ubiegająca się o nadanie tego tytułu.
Instytut Neufelda w Polsce dopuszcza również możliwość nadania Certyfikatu Konsultanta, Specjalisty oraz Superwizora Relacyjnej Psychologii Rozwojowej w sposób nadzwyczajny osobom, które uczestniczyły w szkoleniach organizowanych wcześniej przez Instytut zarówno w Polsce, jak i za granicą oraz po weryfikacji przez obecnego Superwizora Relacyjnej Psychologii Rozwojowej.
Taki model kształcenia pozwala oddzielić zdobywanie wiedzy i wykorzystywanie jej we własnej praktyce zawodowej od przygotowania do roli osoby szkolącej innych specjalistów. Prowadzenie szkoleń staje się dzięki temu kolejnym etapem ścieżki — poprzedzonym pełnym przygotowaniem merytorycznym, oceną zdobytej wiedzy oraz okresem praktycznego uczenia się u boku doświadczonego prowadzącego.
Taki model kształcenia pozwala oddzielić zdobywanie wiedzy i wykorzystywanie jej we własnej praktyce zawodowej od przygotowania do roli osoby szkolącej innych specjalistów. Prowadzenie szkoleń staje się dzięki temu kolejnym etapem ścieżki — poprzedzonym pełnym przygotowaniem merytorycznym, oceną zdobytej wiedzy oraz okresem praktycznego uczenia się u boku doświadczonego prowadzącego.
Szczegółowy program kursu
Intensive I:
Zrozumieć dzieci
Kurs Intensive I składa się z 20 sesji online, które krok po kroku wprowadzają w podejście rozwojowe oparte na więzi opracowane przez dr Gordona Neufelda oraz 3 weekendowych zajazdów stacjonarnych.
Tematyka wykładów on-line została opisana poniżej:
Podczas tej sesji uczestnicy poznają główne założenia i wyróżniki podejścia rozwojowego opartego na więzi, stworzonego przez dr Gordona Neufelda. Omówimy trzy kluczowe koncepcje, które stanowią fundament zrozumienia dzieci i ich zachowania: więź, procesy dojrzewania i wrażliwość.
W tej sesji skupimy się na trzech procesach dojrzewania oraz ich roli w urzeczywistnianiu ludzkiego potencjału. Wprowadzimy również pojęcia zablokowania rozwoju jako źródła wielu problemów z nauką i zachowaniem.
Omówimy, jak podejście rozwojowe oparte na więzi różni się od podejścia behawioralnego czy opartego na teorii uczenia się, oferując głębsze i bardziej holistyczne spojrzenie na rozwój dziecka.
Proces wyłaniania się to kluczowy etap rozwoju, w którym dziecko staje się odrębną istotą, odkrywając własną tożsamość. W trakcie tej sesji omówimy istotę tego procesu oraz podkreślimy, jak ważne jest tworzenie warunków, które sprzyjają jego przebiegowi.
To właśnie proces wyłaniania się aktywuje u dzieci takie cechy, jak ciekawość, niezależność, odpowiedzialność, poczucie sprawstwa czy spontaniczna zabawa. Przeanalizujemy również główne przeszkody, które mogą blokować ten naturalny etap rozwoju.
Proces adaptacji pozwala dziecku przystosować się do sytuacji, w których doświadcza braku wpływu na nią. Jeśli rozwój dziecka przebiega bez przeszkód, adaptacja prowadzi do budowania psychicznej odporności, umiejętności powrotu do równowagi, zaradności i innych kluczowych kompetencji życiowych.
W trakcie tej sesji omówimy fundamenty procesu adaptacyjnego, jego znaczenie dla rozwoju dziecka oraz wyzwania i zagrożenia, które mogą zakłócać jego przebieg.
Agresja u dzieci często pojawia się wtedy, gdy nie nastąpił proces adaptacji. Spojrzenie na agresję z perspektywy rozwojowej fundamentalnie zmienia sposób, w jaki reagujemy na zachowania agresywne. Konwencjonalne metody dyscypliny zakładają, że dzieci są w stanie dostosować się mimo doświadczenia daremności. Jednak w przypadku dzieci, które nie przeszły procesu adaptacji, te metody okazują się nieskuteczne, a nawet mogą pogorszyć sytuację.
W trakcie tej sesji omówimy alternatywne metody dyscypliny, dostosowane do potrzeb tych, które są „zatrzymane” w swoim rozwoju.
Zdolność dziecka do doświadczania sprzecznych myśli i uczuć jednocześnie jest kluczowym etapem w rozwoju społecznym i emocjonalnym. Proces ten, który można nazwać „ukończeniem szkoły dojrzewania,” pozwala dziecku stać się bardziej rozważnym i społecznie dostosowanym.
W tej sesji skupimy się na roli kory przedczołowej w procesie integracji oraz na tym, jak wspierać jej rozwój, aby pomóc dzieciom osiągnąć pełnię ich potencjału.
W tej sesji omówimy, jak proces integracji wspiera rozwój dojrzałego temperamentu, który przejawia się m.in. odwagą, cierpliwością, równowagą emocjonalną, zdolnością do pracy oraz rozwiniętym poczuciem moralności.
Przyjrzymy się również roli integracji w kontrolowaniu impulsywnych zachowań, takich jak agresja, i w budowaniu zdolności do samoregulacji.
Każdy ludzki mózg posiada wbudowane mechanizmy obronne, które chronią nas przed zranieniem, mogącym przekroczyć nasze możliwości poradzenia sobie z nim. Podczas tej sesji przyjrzymy się czynnikom, które sprawiają, że niektóre dzieci są bardziej podatne na zranienie niż inne.
Omówimy również trzy podstawowe mechanizmy obronne przed zranieniem oraz ich wpływ na proces uczenia się i zachowanie dzieci.
Emocje napędzają proces dojrzewania, ale dziecko musi mieć zdolność do odczuwania swoich wrażliwych emocji, by mogły one odegrać swoją rolę. Problem pojawia się, gdy emocje te są zbyt bolesne. Żeby uniknąć zranienia ich odczuwanie zostaje wówczas „zamrożone” lub ukryte.
W tej sesji omówimy konsekwencje takiego stanu oraz jego wpływ na rozwój dziecka i zdolność do budowania zdrowych relacji.
Więź jest jednym z najważniejszych czynników wspierających proces dojrzewania dziecka. W tej sesji skupimy się na roli więzi w rozwoju oraz na wpływie doświadczenia separacji, które leży u podstaw wielu powszechnych problemów dziecięcych.
Sześciostopniowy model tworzenia więzi opracowany przez dr Neufelda.
Więź między dzieckiem a odpowiedzialnymi za nie dorosłymi jest fundamentem skutecznego wychowania. Świadomość tego faktu mogłaby znacząco zmienić podejście do rodzicielstwa i systemów edukacji we współczesnym społeczeństwie.
Więź jest jedną z najpotężniejszych sił, jakie istnieją, ale aby właściwie wspierała rozwój dziecka, musi być odpowiednio kształtowana. W tej sesji omówimy koncepcję „przeciwwoli” oraz jej wpływ na rodzicielstwo i edukację.
Więź z natury ma charakter hierarchiczny, co jest kluczowe dla jej funkcji wspierającej rozwój dziecka. Zrozumienie instynktów alfa oraz kompleksu alfa jest niezbędne, aby odpowiedzieć na potrzeby dzieci i wspierać je w ich rozwoju.
Obecnie coraz częściej obserwuje się dzieci i młodzież przyjmujące postawę władczą, żądającą czy kontrolującą. Takie zachowania wynikają z zaburzonej dynamiki alfa – zjawiska, w którym dziecko przejmuje rolę przewodnika w relacji z dorosłymi.
Podczas tej sesji wyjaśnimy mechanizmy dynamiki alfa i pokażemy, jak wspierać dzieci w powrocie do naturalnej roli dziecka w relacji z dorosłymi.
Nieśmiałość jest często niedoceniana w naszej kulturze, choć spełnia niezwykle ważną rolę. Podczas tej sesji przyjrzymy się istocie nieśmiałości i jej funkcji ochronnej – pomaga ona utrzymać więź z głównymi opiekunami, jednocześnie chroniąc dziecko przed nadmiernym wpływem innych osób.
Omówimy również mechanizm obronnego zdystansowania – formy ochrony przed przywiązaniem, która może prowadzić do różnych niepokojących objawów i zaburzeń.
Więź z głównymi opiekunami stanowi fundament, na którym opiera się proces dojrzewania. W tej sesji skupimy się na roli odpoczynku i nasycenia więzią jako kluczowych elementach wspierających rozwój dziecka.
Podczas tej sesji omówimy trzystopniowe podejście do pracy z dziećmi, które utknęły w procesie rozwoju. Kluczowym elementem pracy z nimi jest kontekst więzi, dlatego priorytetem powinno być kultywowanie relacji.
Skupimy się na tym, jak aktywować instynkty przywiązania u dziecka, by umożliwić odbudowanie i pogłębienie więzi, które wspierają ich rozwój.
Dzieci nie podążają za nami, jeśli nie odpowiadamy na ich potrzeby. Aby utrzymać zdrową relację, musimy budować mosty, które pokonują wszelkie przeszkody oddzielające nas od nich.
Dzieci z problemami rozwojowymi często nie są otwarte na relacje, które nie opierają się na więzi. W tej sesji omówimy, jak wykorzystać istniejącą więź, pogłębić ją i stać się opiekunem przewodnikiem, którego dziecko potrzebuje, by rozwijać się w zdrowy sposób.
Walka z objawami zatrzymania w rozwoju często nie przynosi trwałych efektów. Zamiast tego należy skupić się na działaniach, które pomagają dziecku przezwyciężyć te trudności u podstaw. W tej sesji przedstawimy sześć skutecznych strategii wspierających dzieci z deficytami rozwojowymi i problemami w zachowaniu, które pomagają wyprowadzić je z tego stanu.
Dzieci mogą spontanicznie rozwijać się i dojrzewać, gdy odzyskają dostęp do swoich wrażliwych emocji. To pogłębia ich więź z opiekunami i wspiera naturalny proces rozwoju.
W tej sesji omówimy, dlaczego złagodzenie mechanizmów obronnych jest kluczowe oraz przedstawimy naturalne metody, które pomagają osiągnąć ten cel, tworząc przestrzeń dla głębokiego i trwałego rozwoju dziecka.
Na zakończenie kursu omówimy trzy potężne katalizatory wspierające wzrost i dojrzewanie dziecka. Te podejścia mogą być skuteczną alternatywą dla tradycyjnych metod dyscyplinowania, oferując bardziej rozwijające i trwałe rozwiązania.
Katalizatory te są łatwe do zastosowania w praktyce, a ich wpływ może prowadzić do głębokich i długotrwałych zmian w funkcjonowaniu dziecka.
Model opracowany przez dr Gordona Neufelda jest owocem ponad czterdziestopięcioletniej praktyki zawodowej, osobistych doświadczeń rodzicielskich oraz wielu lat pracy nad syntezą i analizą wiedzy naukowej. Łączy w sobie elementy psychologii głębi, paradygmatu rozwojowego, teorii przywiązania i neuronauki.
Jest to podejście, które znalazło zastosowanie w różnorodnych obszarach:
rodzicielstwie i edukacji,
programach wspierających rozwój dzieci,
alternatywnych środowiskach edukacyjnych,
terapii,
zakładach karnych,
społecznościach rdzennych mieszkańców,
rodzinach adopcyjnych i zastępczych.
Model ten od lat udowadnia swoją skuteczność w praktyce, pomagając w zrozumieniu i wspieraniu rozwoju dzieci oraz budowaniu silnych więzi międzyludzkich.
W centrum tego podejścia znajduje się przekonanie, że zachowania człowieka nie można w pełni zrozumieć w oderwaniu od procesów rozwojowych, emocji i relacji, w których funkcjonuje. Zamiast koncentrować się wyłącznie na obserwowalnych objawach czy zachowaniach, model Neufelda zachęca do poszukiwania mechanizmów, które za nimi stoją. Istotne staje się nie tylko pytanie o to, co człowiek robi, ale przede wszystkim dlaczego tak się dzieje, jakie potrzeby i procesy znajdują wyraz w jego zachowaniu oraz co może sprzyjać dalszemu rozwojowi.
Szczególne miejsce w modelu zajmuje przywiązanie, rozumiane jako podstawowa potrzeba bliskości i więzi, która wpływa na rozwój emocjonalny, zdolność do regulacji, uczenia się i stopniowego osiągania dojrzałości. Równie ważne są procesy emocjonalne, w tym rola uczuć, adaptacji do doświadczeń, których nie można zmienić, oraz rozwijania zdolności do przeżywania i integrowania sprzecznych emocji i impulsów.
Perspektywa relacyjno-rozwojowa pozwala spojrzeć na trudności w funkcjonowaniu nie tylko jako na problemy wymagające wyeliminowania, lecz także jako na możliwe przejawy niezaspokojonych potrzeb relacyjnych, przeciążenia emocjonalnego lub procesów rozwojowych, które napotkały przeszkody. Takie rozumienie otwiera drogę do poszukiwania warunków sprzyjających zmianie, zamiast ograniczania oddziaływań do modyfikacji samego zachowania.
Podejście Neufelda nie stanowi odrębnej metody leczenia zaburzeń psychicznych czy rozwojowych. Oferuje natomiast perspektywę, która może wzbogacać rozumienie trudności oraz wspierać pracę rodziców, nauczycieli, psychologów, terapeutów i innych profesjonalistów.
Jedną z charakterystycznych cech pracy dr. Neufelda jest przekładanie złożonych zagadnień rozwojowych na spójny język pojęć i praktycznych wskazówek. Dzięki temu jego model pomaga łączyć refleksję teoretyczną z codzienną praktyką wspierania dzieci, młodzieży i dorosłych.
Nie wszyscy dojrzewają wraz z wiekiem. Psychologiczna niedojrzałość od wieków była intuicyjnie rozumiana, jednak dopiero współczesna nauka o rozwoju rzuciła na nią nowe światło. Ukazuje ją jako potężne narzędzie wyjaśniające problemy z uczeniem się i zachowaniem.
Zatrzymanie w procesie dojrzewania to jeden z najczęstszych, a jednocześnie najmniej rozpoznanych problemów dzieciństwa. Może prowadzić do wielu trudności, takich jak:
nadmierna emocjonalność,
chroniczny niepokój i impulsywność,
silna potrzeba więzi i zależności,
egocentryczne postrzeganie świata (branie wszystkiego do siebie).
Dzieci mogą doświadczać tego zjawiska w różnym stopniu – czasem jest ono przejściowe, ale w poważniejszych przypadkach staje się chroniczne, z głębokimi konsekwencjami dla rozwoju emocjonalnego i społecznego. Im wcześniej dojdzie do zablokowania, tym poważniejsze skutki może to mieć w przyszłości.
Dzieci, które utknęły w procesie rozwoju, mają trudności z przepracowaniem traumatycznych doświadczeń i wyciąganiem wniosków z konsekwencji. Nie reagują emocjonalnie w sposób adekwatny – nie odczuwają smutku w obliczu straty czy ostrożności wobec zagrożeń. Ich zdolność do rozwoju emocjonalnego jest zahamowana, co znacząco wpływa na ich zachowanie i relacje.
Zatrzymanie w rozwoju jest ściśle związane z więzią – dzieci, które pozostają niedojrzałe, są bardziej zależne od więzi z innymi. Dlatego nauczanie, wychowanie i proces leczenia muszą odbywać się w kontekście więzi. Co więcej, należy wspierać także dorosłych, którzy opiekują się takimi dziećmi, aby mogli skutecznie pomagać.
Typowe metody radzenia sobie z trudnym zachowaniem, takie jak kary czy surowe konsekwencje, często tylko pogarszają sytuację. Brak zrozumienia źródeł zatrzymania procesu rozwoju sprawia, że podejmowane interwencje bywają nieskuteczne lub przynoszą odwrotny skutek. Kluczowym wyzwaniem jest nie tylko radzenie sobie z objawami, ale także cierpliwe wspieranie dziecka, aż możliwe stanie się pełne rozwiązanie problemu.
Dobra wiadomość jest taka, że większość dzieci można wyprowadzić z tego stanu. Wymaga to jednak wnikliwej diagnozy, rozpoznania objawów zatrzymania i zastosowania podejścia rozwojowego opartego na więzi.